Trainingen JO6

Voor veel spelertjes komt de allereerste voetbaltraining ooit eraan! Hoe spannend moet dat wel niet zijn… Alessio is er al maanden over bezig dat hij bij De Leeuw gaat voetballen. Voor hem zal het iets minder spannend zijn omdat al Voetjebal heeft gespeeld (bij Roda o.l.v Tim Blättler die dat overigens top heeft gedaan!. Super hoe die met de kinderen om ging.) maar dan nog vind hij het maar spannend allemaal. Voor kinderen die echt de eerste keer gaan voetballen zal het dus nóg spannender zijn.

Hoe ga je daar als trainer mee om?
Ook voor mij is het de eerste keer dat ik deze leeftijdscategorie ga trainen. Na veel leeswerk over JO6-JO7 voetbal in het algemeen en de ervaringen die ik heb opgedaan bij Voetjebal heb ik de keuze gemaakt om de eerste training niet heel erg voetbal gerelateerd te doen. Datzelfde geld in mindere mate voor de tweede training. Ik hoop te bereiken dat de drempel voor sommige kinderen daardoor een stuk lager komt te liggen.

Het belangrijkste aspect tijdens deze training, en dat heb ik echt afgekeken bij het Voetjeballen, is dat de ouders actief meedoen. Van ieder kind minimaal één ouder (of ander familielid). Dat is vertrouwd voor ze en zo staat er niet opeens een vreemde meneer voor hun neus. Tijdens de eerste training laat ik d.m.v. spelletjes ook meteen de ouders met elkaar kennis maken. Ik vind het heel belangrijk dat er zowel in het veld als ernaast een hechte groep ontstaat. En hoewel dat bij de JO6 nog niet heel erg van toepassing is vind ik het toch belangrijk om te doen. Want ook voor de ouders is het spannend! En dadelijk kan een spelertje volgende week niet omdat mama moet werken en papa een belangrijke dartwedstrijd heeft. Als ouders elkaar al hebben leren kennen en daardoor ook de volgende trainingen meteen met elkaar aanpappen is de kans ook groter dat ze vragen of iemand wellicht in de gelegenheid is om het spelertje even op te halen en/of thuis te brengen. Het spelertje mist nu geen training en dat is beter voor zijn ontwikkeling, hetgeen waar het mij volledig omdraait. Ontwikkelen en plezier creëren in het voetballen. Ik schrok dan ook een beetje toen ik hoorde dat ze al meteen competitie gaan voetballen. sommigen hebben dadelijk 2x een bal aangeraakt en moeten al een partijtje gaan spelen. Stiekem heb ik daar toch mijn trainingen op aangepast door iets meer weerstand in te bouwen dan eigenlijk mijn bedoeling was. Het veld en de bal zijn immers al weerstand genoeg op deze leeftijd als je het mij vraagt.

Enfin, de ouders worden dus gevraagd de eerste training mee te doen. Verder ziet iedere training er in principe hetzelfde uit. Er wordt gedribbeld, gepasst, geschoten en techniek getraind. Techniek?? Ja techniek!! Ga je kinderen van 4-5 jaar nou echt de schaar leren?? Jij bent idioot!

Nou, zo gemakkelijk gaat dat niet. Als ze bal stoppen ben ik al blij en ook dat is techniek. Maar als we dan terugkomen op de schaar wat veel te complex is inderdaad kan ik ze wel al leren met de voeten op de juiste manier om de bal te draaien. Ook kan ik ze leren een bal met de buitenkant voet naar de zijkant te tikken. Plak dat na een jaar aan elkaar en TADA!! ze kunnen zowaar een schaar maken. Wat we dus gaan doen tijdens techniek training is de basis oefeningen en allerlei trucjes in stukken hakken en die kleine handelingen gaan we de kinderen aanleren. Dat gaat heel ver. Een bal stilleggen op de voet kunnen ze vaak in de JO13 nog niet. Met een pittenzakje kan een kind van 4 dat echter al geweldig goed. Ook het zakje wegschieten terwijl hij op de voet ligt lukt een kind van 4. Evenals het zakje in de nek leggen en ermee rond lopen. Als ze dat vaak genoeg oefenen kunnen ze in de JO9 straks het zakje op de voet leggen, omhoog schieten en in de nek opvangen. Daarna kunnen ze het met een bal gaan oefenen (lekker op trapveldje of pleintje). Maar zo leer je ze wel al balgevoel, balans, voet-oog coördinatie en vele andere dingen aan. Even terug naar het begin van techniek, de bal aannemen met de onderkant van de voet. Dat lukt de meeste spelers ook niet direct. Maar wat wel lukt, is om de beurt met links en rechts de bovenkant van de bal aantikken. Wederom leren ze hetgeen dat ik wil zonder dat ze erbij stil staan en is het tevens goed voor tal van andere dingen. Balgevoel, coördinatie, balans, uithoudingsvermogen noem maar op.

Bij mijn trainingen die ik later online zal zetten zal je zien dat er een strakke organisatie is, altijd komen dezelfde 4 blokken terug per training en worden oefeningen herhaald. In een eerste oogopslag zal je denken dat ik heel veel eis van de kinderen. Niets is echter minder waar. Als je de oefeningen goed leest, en wellicht zet ik er nog wel uitleg bij, zul je zien dat de kinderen uiteindelijk bepalen wat ze wel en niet doen. Ik vraag om een kaats, maar als ze eerst de bal aannemen is dat prima. Ze moeten de bal uit het vierkant schieten, maar als dat niet lukt is dat prima. Ze moeten uit een stuit schieten maar laten ze bal zo vaak stuiteren tot hij stil ligt en schieten hem dan is dat prima. Waarom maak ik dan die hele organisatie vraag je je af? Of waarom stel ik dat dan als doel? Het ene kind heeft nu eenmaal meer talent dan de ander en het ene kind houd langer zijn concentratie dan de ander. Zolang ik echter zie dat ze snappen wat de bedoeling is, vind ik het prima. Want thuis pakken ze in de tuin de bal op en gaan uit het niets wel uit een stuit schieten. Er zijn op de training heel veel prikkels voor die kleintjes. Bovendien zijn ze met hun tienen en zullen veel door elkaar “gestoord” worden. Op die manier verwacht ik dat iedereen op zijn of haar niveau en tempo zich kan ontwikkelen.

Tot slot dan het allerbelangrijkste punt PLEZIER!!
Na voorgaande tekst vraag je je wellicht af of je niet veel te vroeg begint met het geven van een gestructureerde training. Met de personen die dat denken ben ik het gloeiend eens. Door wat pionnen dribbelen is leuk voor 2x, maar daarna is het saai. Maak je van die pionnen echter vuur spugende draken die de bal verbranden als die de pion/draak aanraakt wordt het opeens een stuk spannender en leuker. Speel je schipper mag ik overvaren is dat leuk, speel je schipper mag ik overvaren maar de schipper is een wolf en diegene die met de bal over moeten dribbelen zijn schapen is het opeens nog veel leuker. Bovendien verhoogd dat de intensiteit, want de wolf, gedraagt zich ook opeens als een wolf. Het punt dat ik hiermee wil maken is dat je een normale oefening heel leuk kunt maken door op de beleving van de kinderen in te spelen. Wees creatief! Dit verhoogd ook het plezier gehalte ondanks dat het eigenlijk vrij droge stof is.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.